Czarne wdowy należą do rodziny omątników i cechują się lśniącym, czarny ubarwieniem. Jak wiadomo samice są znacznie większe od samców, posiadają na odwłoku czerwoną klepsydrę, która symbolizuje, że są jadowite, a ich jad jest piętnastokrotnie silniejszy od jadu grzechotników. Samce, które są mniejsze i rzadko spotykane maja dłuższe odnóża i są pokryte czerwono-żółtymi kropkami po bokach odwłoku. Czarna wdowa występuje w ciepłych rejonach świata łącznie z pustyniami Stanów Zjednoczonych, lecz można jest spotkać także w Meksyku i w Panamie. Pająki wybierają na swój dom skalne półki lub zamieszkują pod kamieniami i roślinami.
Mieszkają wszędzie tam gdzie mogą tworzyć swoje niepowtarzalne sieci. Te pająki tkają swoje sieci blisko podłoża i nigdy nie opuszczają swojej sieci. Struktura sieci wydaje się chaotyczna, ponieważ czarna wdowa nie tka typowych sieci jej sieci maja charakter typowo lejkowaty. Samica przeciętnie składa kilka worków z jajkami, w których jest maksimum dwieście pięćdziesiąt jaj, lecz przeżywa zaledwie do dwunastu osobników. Młode osobniki zaraz po wykluciu pożerają siebie nawzajem i tym sposobem przezywają najsilniejsze jednostki. Młode pająki wraz z wiekiem trąca swoje biało-żółte ubarwienie na rzecz czarnego pancerza. Czarne wdowy nie ograniczają się w swoich polowaniach tylko na owady, ponieważ chętnie posilają się karaluchami, chrząszczami, innymi pająkami a nawet skorpionami. Wdowy łapią swoje ofiary w lepkie sieci, a następnie wstrzykują im jad, który zadziała po godzinie a w tym czasie mogą odpocząć. Kiedy wstrzyknięty jad zaczął działać pająk zaczyna wstrzykiwać swojej ofierze soki trawienne i zaczyna ja wysysać.